Μπομπονιέρες | Μπομπονιέρες γάμου | Μπομπονιέρες βάπτισης // Αμέα,Amea,παιδιά Αμέα, Μη κερδοσκοπικό σωματείο στέγη ελπίδας τα χαρούμενα παιδιά

 

Μπομπονιέρες | Μπομπονιέρες γάμου | Μπομπονιέρες βάπτισης Αμέα, Μη κερδοσκοπικό σωματείο στέγη ελπίδας τα χαρούμενα παιδιά


Εκθέσεις ζωγραφικής

Η Στέγη Ελπίδας τα Χαρούμενα Παιδιά στην προσπάθειά της να αναδείξει κοινωνικές αξίες ξεκίνησε τη υλοποίηση ενός προγράμματος σε συνεργασία με τους παιδικούς σταθμούς με θέμα:

 

«τα μικρά παιδιά ζωγραφίζουν την διαφορετικότητα και τον κοινωνικό ρατσισμό».

 

Στόχος είναι να ευαισθητοποιήσουμε τους μικρούς μας φίλους να εκφραστούν μέσα από την ζωγραφική, που αποτελεί έναν από τους βασικούς τρόπους έκφρασης των παιδιών και να προάγουμε αξίες όπως η φιλία, αλληλεγγύη, αλτρουισμός και ειρήνη.

Την προσπάθειά μας αυτή αγκάλιασαν με ενθουσιασμό οι παιδικοί σταθμοί που στηρίζουν το έργο μας και φιλοδοξούμε την πραγματοποίηση έκθεσης ζωγραφικής, στην οποία όλα τα παιδιά θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν τις δημιουργίες τους καθώς και στην έκδοση λευκώματος με επιλεγμένες ζωγραφιές των ίδιων των παιδιών.

 

 

 

 

 

 

Με εκτίμηση

 

Ευχαριστούμε για την στήριξή σας

 

Έκθεση ζωγραφικής παιδιών ΑμεΑ


24 Φεβρουαρίου 2013

Η Έκθεσης ζωγραφικής παιδιών ΑμεΑ του Συλλόγου «Μέριμνα ζωής» του Δήμου Παύλου Μελά & Δυτικής Θεσσαλονίκης, είναι σε εξέλιξη στο Φουαγιέ Θεάτρου του Βαφοπούλειου Πνευματικού Κέντρου. Τα εγκαίνια πραγματοποιήθηκαν την Τρίτη 19 Φεβρουαρίου 2013 και ώρα 20.00 και εκτιμάται ότι και αυτή τη φορά η συμμετοχή του κόσμου θα είναι ενθαρρυντική. Η διάρκεια έκθεσης θα είναι έως 3 Μαρτίου 2013.

 

Έκθεση ζωγραφικής
Εκθέσεις ζωγραφικής Παρουσίαση εκθέσεων ζωγραφικής παιδιών από παιδικούς σταθμούς με θέματα που επιλέγει ο κάθε παιδικός σταθμός.
Προσεχώς αναμένεται νέο υλικό

Η ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΤΩΝ ΤΥΦΛΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Δεν είμαι ειδική παιδαγωγός για την εκπαίδευση τυφλών παιδιών. Όμως είμαι μια παιδαγωγός ειδικευμένη πάνω στην αγάπη και το σεβασμό για τα δικαιώματα των παιδιών όλου του κόσμου, ανεξάρτητα από τα οποιαδήποτε ειδικά προβλήματα τους κι ανεξάρτητα από φυλή, έθνος και θρησκεία. Η προσωπική μου ΕΡΕΥΝΑ-ΜΕΛΕΤΗ για τη ζωγραφική των τυφλών παιδιών ξεκίνησε το Φεβρουάριο του 1981.
Για τέσσερις μήνες, ήμουν κάθε Σάββατο πρωί για τρείς ώρες, σε εθελοντική βάση, στο Κέντρο Εκπαιδεύσεως και Αποκαταστάσεως Τυφλών (ΚΕΑΤ), έχοντας μια ομάδα τυφλών παιδιών με μερική όραση ηλικίας 8-13 χρονών. Μέχρι τότε η ζωγραφική για τα τυφλά παιδιά ήταν άγνωστη στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα των Σχολών Τυφλών στην Ελλάδα. Ευτυχώς όμως, ορισμένοι φωτισμένοι άνθρωποι από το Κέντρο Εκπαιδεύσεως και Αποκαταστάσεως Τυφλών μου επέτρεψαν να ασχοληθώ με αυτή την έρευνα-μελέτη και άφησαν να περνά κατά καιρούς το μήνυμα της ζωγραφικής των τυφλών παιδιών με τη συμμετοχή τους στις πέντε Διεθνείς Παιδικές Εκθέσεις Ζωγραφικής Τυφλών Παιδιών (1985-1998).

Στην προσπάθεια αυτή, το 1985, συμπαραστάθηκε ο τότε πρόεδρος και διευθυντής του Φάρου Τυφλών της Ελλάδος, κ. Μανώλης Κεφάκης, και η διευθύντρια κυρία Ιφιγένεια Μπενάκη, που ευγενικά παραχώρησαν το χώρο για να στεγασθεί η πρώτη Διεθνής Παιδική Έκθεση Ζωγραφικής Τυφλών Παιδιών. Επίσης, τη συμπαράστασή τους στο έργο μας έδειξαν ο Πανελλήνιος Σύλλογος Τυφλών, με πρόεδρο τον κ. Ηλία Μαργιόλα, καθώς και το Υπουργείο Υγείας και Πρόνοιας, η Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς, η Ευρωπαική Επιτροπή στην Ελλάδα (Ε.Ε.), το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών και ο πρώην διευθυντής Ειδικής Αγωγής του Υπουργείου Παιδείας, κ. Στέλιος Νικόδημος. Όλους αυτούς τους φορείς και τους εκπροσώπους τους, τους ευγνωμονώ για τη συμπαράσταση τους. Θυμάμαι πάντα το μήνυμα που έλαβε η ψυχή και το πνεύμα μου, ότι το δικαίωμα της προσπάθειας για δημιουργία και ίσες ευκαιρίες ανήκει στα τυφλά παιδιά. Μ’ αυτό το σκεπτικό ξεκίνησα. Άλλωστε είναι γνωστό ότι πολλά άτομα με πολύ βαριά προβλήματα όρασης (τυφλά) διέπρεψαν στην επιστήμη, στη λογοτεχνία, στη μουσική καθώς και σε υπεύθυνες σημαντικές κοινωνικές θέσεις. Ας μην ξεχνάμε ότι δύο μεγάλες μορφές της Αρχαίας Ελλάδας, ο ποιητής Όμηρος, και ο μάντης Τειρεσίας, ήταν τυφλοί, καθώς και αρκετοί άλλοι διανοούμενοι και σοφοί στην ιστορία της ανθρωπότητας, όπως ο Δίδυμος από την Αλεξάνδρεια, θεολόγος και φιλόσοφος που έζησε τον 4ο μ.Χ. αιώνα και δίδαξε ως καθηγητής Μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο του Canterbury. Αξιοθαύμαστη ήταν η διδασκαλία του στην Οπτική, ενώ έχει γράψει και ένα σύγγραμμα για την Άλγεβρα.

Ένας ερευνητής που έφερε αξιοθαύμαστη πνευματική πρόοδο στους τυφλούς ήταν ο Louis Braille. Για εκατοντάδες χρόνια δεν υπήρχε ένα κατάλληλο σύστημα για να διαβάζουν, να γράφουν και να μορφώνονται οι τυφλοί. Το 1824 ο Louis Braille επινόησε το σύστημα γραφής τυφλών που φέρει το όνομά του. Από τότε, άρχισε προοδευτικά η εκπαίδευση των τυφλών με το σύστημα Braille, που είναι μια μέθοδος γραφής και ανάγνωσης δια της αφής, με σπουδαία αποτελέσματα για τη μόρφωσή τους. Στην Ιστορία της Ζωγραφικής, επίσης, θα δούμε ότι δύο μεγάλοι ζωγράφοι, ο Μονέ και ο Ντεγκά, παρήγαγαν μερικά από τα καλύτερα έργα τους ενώ είχαν σοβαρά προβλήματα όρασης. Ας μην ξεχνάμε βέβαια και την Helen Keller (1880-1968), τυφλή και κωφή, που θεωρήθηκε παιδί-θαύμα για τη νοημοσύνη της και τις σπουδές της στο Πανεπιστήμιο, διέπρεψε στην ποίηση και τη λογοτεχνία και ήταν αποδεκτή από μεγάλες διεθνείς προσωπικότητες. Γιατί λοιπόν τα τυφλά παιδιά να μην προσπαθήσουν στην τέχνη της ζωγραφικής? Φυσικά, όσα παιδιά έχουν μέσα τους την καλλιτεχνική ευαισθησία βρίσκουν τρόπους να εξωτερικεύσουν τις ιδέες, το σκεπτικό, και τα συναισθήματα τους. Εννοούμε τα παιδιά που έχουν καλλιτεχνική κλίση, ανεπτυγμένη νοημοσύνη, κοινωνικότητα, θέληση κι εξαιρετικά ανεπτυγμένη την αίσθηση της αφής. Όμως, από την προσπάθεια αυτή για το δικαίωμα δημιουργίας, δεν αποκλείονται και τα τυφλά παιδιά που διαθέτουν λιγότερες ικανότητες από τις προαναφερθείσες. Η ζωγραφική ως απασχόληση ανήκει, εξάλλου, σε όλα τα παιδιά.

Η ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΟΥ ΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ
Η πρώτη μου επικοινωνία με τυφλά παιδιά και παιδιά με μερική όραση έγινε στο Κέντρο Εκπαιδεύσεως και Αποκαταστάσεως Τυφλών (ΚΕΑΤ) και άρχισε μέσα σε μια χαρούμενη και φιλική ατμόσφαιρα, γεμάτη από αγάπη, γέλιο, χαρά, παραδοσιακά παιχνίδια, παραδοσιακές ιστορίες, θρύλους και παραμύθια, μουσικά παιχνίδια, τραγουδοπαίχνιδα και δραματοποίηση που συνοδευόταν από κρουστά όργανα που έπαιζαν τα ίδια τα παιδιά με ένα θαυμάσιο ρυθμό. Με αυτή τη μορφή προσέγγισης, δραστηριότητας και δημιουργικής καλλιτεχνικής απασχόλησης και παιχνιδότοπου, έβγαλα τα παιδιά έξω από τον κύκλο της απομόνωσης που κατά κάποιο τρόπο χαρακτηρίζει τα τυφλά παιδιά στην πρώτη τους επικοινωνία με τους άλλους – κάτι φυσικό που μπορεί να συναντήσει κανείς και στα παιδιά με πλήρη όραση. Γίναμε φίλοι. Και αυτό το διαπίστωσα τη δεύτερη φορά που πήγα στο κέντρο Εκπαιδεύσεως και Αποκαταστάσεως Τυφλών. Ήταν συγκινητικό. Με πόση χαρά και αγάπη με υποδέχθηκαν τα παιδιά! Μετά την πρώτη ώρα του παιχνιδιού, τους μίλησα για τη ζωγραφική, μια ευχάριστη απασχόληση που έχουν και τα παιδιά με πλήρη όραση.

«Βέβαια και εσείς παιδιά μου μπορείτε να ασχοληθείτε και να δημιουργήσετε αν προσπαθήσετε», τους είπα. Η ομάδα ενθουσιάστηκε με αυτά μου τα λόγια. Ήταν κάτι το πρωτόγνωρο, που τους έδωσε το μήνυμα της αυτοπεποίθησης μέσα από την ενθάρρυνση ότι μπορούσαν να συμμετέχουν σε μια δραστηριότητα όπως τα παιδιά που βλέπουν. Τα πρόσωπά τους έλαμψαν από ενθουσιασμό.

ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΜΑΣ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
Στήσαμε με χαρά το μικρό πρωτόγνωρο εργαστήρι μας. Δακτυλομπογιές, χονδροί μαρκαδόροι, φαρδιά πινέλα, ξύλινα τελάρα για την τοποθέτηση του ειδικού, αντιληπτού με την αφή, χαρτιού ζωγραφικής. Για την αισθητοποίηση των αντικειμένων και των εννοιών, χρησιμοποιήσαμε τα διάφορα σχήματα υλικού της παιδαγωγού Μαρίας Μοντεσσόρι. Στην αρχή, χρησιμοποιήσαμε αυτό το υλικό για βοηθηθεί η αισθητοποίηση των διαφόρων αντικειμένων κι εννοιών μέσω της αφής, για να φθάσουν τελικώς τα παιδιά στην εκτέλεση και έκφραση των έργων ζωγραφικής τους. Χρησιμοποιήσαμε επίσης φρούτα, όπως μήλα, αχλάδια και πορτοκάλια, τετράγωνα και παραλληλόγραμμα κουτιά, καθώς και παιχνίδια, όπως μπάλες, σπιτάκια, πλοία, αυτοκίνητα, σιδηροδρόμους και κούκλες.

Τα παιδιά άρχισαν να ψηλαφούν, να αισθητοποιούν και να αναγνωρίζουν τα αντικείμενα, μέσα από την αίσθηση της αφής, π.χ. πορτοκάλι, σπίτι, τετράγωνα και παραλληλόγραμμα σχήματα. Στη συνέχεια, βγήκαμε έξω στον κήπο, πιάσαμε τους θάμνους, τα φύλλα τους και μικρά κλαδιά τους, πλησιάσαμε τα δένδρα και ψηλαφίσαμε τους κορμούς τους.

ΑΣΠΡΟ, ΚΟΚΚΙΝΟ, ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ κλπ.
Τα τυφλά παιδιά γνωρίζουν τα ονόματα των χρωμάτων μόνο ακουστικά. Όμως όταν πρόκειται για ζωγραφική, βοηθούνται επίσης να τα μαθαίνουν και να τα αναγνωρίζουν μέσα από τη γεύση και την όσφρηση. Για παράδειγμα, το κόκκινο χρώμα είναι όπως η ντομάτα και τα κεράσια, το καφέ χρώμα όπως ο καφές που πίνουμε (τα παιδιά μαθαίνουν επίσης ότι αυτό είναι και το χρώμα της γής και των κορμών των δένδρων), το πορτοκαλί χρώμα όπως το πορτοκάλι (το χρώμα που έχει και ο ήλιος), το άσπρο χρώμα όπως το χιόνι, το κίτρινο χρώμα όπως το λεμόνι.
Τα χρώματα που χρησιμοποιούσαμε ήταν δακτυλομπογιές μέσα σε κουτιά που απ’ έξω ήταν γραμμένα τα ονόματα χρωμάτων με γραφή Braille, ώστε να τα διαβάζουν και να τα χρησιμοποιούν. Μιλήσαμε επίσης, για το ανθρώπινο σώμα, ψηλαφίζοντας τις κούκλες και το δικό τους σώμα, χέρια, πόδια, κορμό, πρόσωπο, λαιμό, μάτια, στόμα, μύτη, μαλλιά.
Μετά από όλη αυτή τη διαδικασία, το αποτέλεσμα της δημιουργίας και ζωγραφικής έκφρασης ήρθε αδύναμο, αλλά αξιοθαύμαστο για την προσπάθειά τους. Μπροστά μου είχα έργα ζωγραφικής: σπίτι, δένδρο, θάμνους, λουλούδια, άνθρωπο.
Η πρώτη προσπάθεια, για λίγο χρόνο επικοινωνίας, έδωσε μεν αδύναμους καρπούς, αλλά ξεχώρισε το μήνυμα της κατάκτησης για δημιουργία και ελεύθερη έκφραση και, πάνω από όλα, το μήνυμα ότι, εάν τους προσφέρουμε το μάθημα της Ζωγραφικής με τη σωστή μέθοδο, τα τυφλά παιδιά θα κατακτήσουν αυτό το χώρο και θα μας δώσουν αυθεντικά έργα. Η ομάδα είχε δεκαπέντε παιδιά κι από αυτά έργα δημιούργησαν τα εννέα.
Τα υπόλοιπα απλώς συμμετείχαν στην ομάδα ζωγραφικής ακουστικά, καθώς τα ενδιέφερε κυρίως ο παιχνιδότοπος που παρεμβαλλόταν συμπληρωματικά σ’ αυτό το δίωρο της επικοινωνίας μου με την ομάδα των παιδιών. Όσα παιδιά προσπάθησαν και θέλησαν να ζωγραφίσουν μου έδειξαν τα έργα τους, δίνοντας το μήνυμα ότι μπόρεσαν και απομόνωσαν την προκατάληψη:


«Δεν μπορείς να ζωγραφίζεις, γιατί δεν βλέπεις. Δεν είναι η ζωγραφική για σένα».
Το επίτευγμα της προσπάθειας πέτυχε μέσα από την προσέγγιση της αγάπης και της ενθάρρυνσης. Αυτή είναι η αξέχαστη ανάμνηση της πρώτης μου Έρευνας- Μελέτης, το 1981, στο Κέντρο Εκπαιδεύσεως και Αποκαταστάσεως Τυφλών για λίγο χρονικό διάστημα, που άνοιξε το δρόμο έστω και για λίγη, αλλά ουσιαστική δραστηριότητα των τυφλών παιδιών και των παιδιών με μερική όραση στο χώρο της ζωγραφικής.

ΕΡΕΥΝΑ-ΜΕΛΕΤΗ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ Ως ιδρύτρια και πρόεδρος του Κέντρου Διεθνούς Παιδικής Εκθέσεως Ζωγραφικής στην Ελλάδα (από το 1981), με εισήγησή μου στο Διοικητικό Συμβούλιο και με την καλή τους θέληση, ανέλαβα υπεύθυνα την υλοποίηση της ιδέας μου για την Έρευνα και Μελέτη της Ζωγραφικής των Τυφλών Παιδιών στο Διεθνή Χώρο. Φυσικά, με τη συνεργασία πάντα του Κέντρου Διεθνούς Παιδικής Εκθέσεως Ζωγραφικής στην Ελλάδα. Σκοπός ήταν η πληροφόρηση για το υλικό έργων και τις μεθόδους ζωγραφικής τυφλών παιδιών, και παιδιών με μερική όραση, καθώς και για τις μεθόδους και απόψεις των δασκάλων των Σχολών Τυφλών Παιδιών ξένων χωρών. Και το θαύμα έλαμψε! Φως, πολύ φως, από τα υπέροχα έργα ζωγραφικής και κείμενα μεθόδων ζωγραφικής δασκάλων Τυφλών

Σχολών από 34 χώρες  ΕΛΛΑΔΑ – ΑΓΓΛΙΑ – ΑΥΣΤΡΙΑ – ΣΟΥΗΔΙΑ – ΕΛΒΕΤΙΑ – ΒΕΛΓΙΟ – ΦΙΛΑΝΔΙΑ – ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ – ΝΟΡΒΗΓΙΑ – ΣΛΟΒΑΚΙΑ – ΚΡΟΑΤΙΑ – ΤΣΕΧΙΑ – ΡΟΥΜΑΝΙΑ – ΟΥΓΓΑΡΙΑ – ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ – Π.Γ.Δ.Μ. – ΜΑΛΤΑ – ΣΛΟΒΕΝΙΑ – ΓΕΡΜΑΝΙΑ – ΠΟΛΩΝΙΑ – ΚΥΠΡΟΣ – ΤΟΥΡΚΙΑ – ΙΟΡΔΑΝΙΑ – ΙΝΔΙΑ – ΦΙΛΙΠΠΙΝΕΣ – ΠΑΚΙΣΤΑΝ – ΤΑΥΛΑΝΔΗ – ΙΝΔΟΝΗΣΙΑ – ΚΙΝΑ – ΑΙΓΥΠΤΟΣ – ΝΟΤΙΟΣ ΑΦΡΙΚΗ – ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ – ΚΟΥΒΑ – ΚΑΝΑΔΑΣ. Με τις προαναφερόμενες χώρες συνεργαστήκαμε σε πέντε Διεθνείς Εκθέσεις Ζωγραφικής Τυφλών Παιδιών και Παιδιών με ελάχιστη όραση, καθώς και σε Συνέδρια Έρευνας-Μελέτης.



Μπομπονιέρες | Μπομπονιέρες γάμου | Μπομπονιέρες βάπτισης Αμέα, Μη κερδοσκοπικό σωματείο στέγη ελπίδας τα χαρούμενα παιδιά

 

Web Design and Hosting by Galaxynet | 2010 All rights reserved